Fórmula de Stirling

De testwiki
Saltar á navegación Saltar á procura
A diferenza relativa entre (ln x!) e (x ln x - x) tende a cero ao crecer x.

En matemáticas, a fórmula de Stirling é unha aproximación para factoriais grandes. Leva o nome en honor de James Stirling.

A aproximación exprésase como

lnn!nlnnn

para n suficientemente grande, onde ln é o logaritmo natural.

Escrito coa notación O grande sería

ln(n!)=nlnnn+O(lnn),.

E a forma máis utilizada é

n!2πn(ne)n.

Dedución

En liñas xerais, a versión máis sinxela da fórmula de Stirling pódese obter rapidamente aproximando a suma

ln(n!)=j=1nlnj

cunha integral:

j=1nlnj1nlnxdx=nlnnn+1.

A fórmula completa, xunto coas estimacións precisas do seu erro, pódese deducir do seguinte xeito. En lugar de aproximar n!, considérase o seu logaritmo natural, xa que esta é unha función que varía lentamente:

ln(n!)=ln1+ln2++lnn.

O lado dereito desta ecuación menos 12(ln1+lnn)=12lnn é a aproximación pola regra do trapecio da integral

ln(n!)12lnn1nlnxdx=nlnnn+1,

e o erro nesta aproximación vén dado pola fórmula de Euler–Maclaurin:

ln(n!)12lnn=12ln1+ln2+ln3++ln(n1)+12lnn=nlnnn+1+k=2m(1)kBkk(k1)(1nk11)+Rm,n,

onde Bk é un número de Bernoulli, e Modelo:Math é o termo residual na fórmula de Euler-Maclaurin.

Tomando límites para atopalo

limn(ln(n!)nlnn+n12lnn)=1k=2m(1)kBkk(k1)+limnRm,n.

Denotamos este límite como y. Como o resto Modelo:Math na fórmula de Euler–Maclaurin satisfai

Rm,n=limnRm,n+O(1nm),

onde se usa a notación O grande, combinando as ecuacións anteriores obtemos a fórmula de aproximación na súa forma logarítmica:

ln(n!)=nln(ne)+12lnn+y+k=2m(1)kBkk(k1)nk1+O(1nm).

Tomando a exponencial en ambos os dous lados e escollendo calquera número enteiro positivo m, obtense unha fórmula que inclúe unha cantidade descoñecida ey. Para Modelo:Math, a fórmula é

n!=eyn(ne)n(1+O(1n)).

A cantidade ey pódese atopar tomando o límite en ambos os dous lados xa que n tende ao infinito e usando o Produto de Wallis, o que mostra que ey=2π. Polo tanto, obtense a fórmula de Stirling:

n!=2πn(ne)n(1+O(1n)).

Dedución alternativa

Unha fórmula alternativa para n! usando a función gamma é

n!=0xnexdx.

(como se pode ver pola integración repetida por partes). Reescribindo e mudadno as variábeis Modelo:Math, obtense

n!=0enlnxxdx=enlnnn0en(lnyy) ,da.

Aplicando o método de Laplace tense

0en(lnyy)dy2πnen,

co que volvemos a obter a fórmula de Stirling:

n!enlnnn2πnen=2πn(ne)n.

Serie de Stirling e límite do erro

Como vimos na introdución a fórmula máis usada é

n!2πn(ne)n

que provén de

limnn!2πn(ne)n=1

que á súa vez provén máis exactamente da fórmula

n!=2πn(ne)ne112n1360n3+11260n511680n7+

onde o último termo (a exponencial) tende a 1 cando n tende a infinito.

A lista dos denominadores Modelo:OEIS: 12, 360, 1260, 1680, 1188, 360360, 156, 122400, 244188, 125400, 5796, 1506960, 300, ...

Desenvolvendo este último termo tamén se pode reescribir a fórmula como (chamada serie de Striling[1]

n!=2πn(ne)n(1+112n+1288n213951840n35712488320n4+).

Que ten límites superior e inferior

2πn(ne)ne112n+1<n!<2πn(ne)ne112n

G. Nemes deu unha fórmula explícita para os coeficientes desta serie.[2] Na OEIS aparecen outros termosModelo:OEIS e Modelo:OEIS.

Podemos ver un exemplo calculado destes límites:

29!=8841761993739701954543616000000
e11229+1=1,002869438...
e11229=1,002877696...
29!=2π29(29e)291,002877577...

Fórmula de Stirling para a función Gamma

Para todos os números enteiros positivos,

n!=Γ(n+1),

onde Modelo:Math denota a función Gamma.

Porén, a función gamma, a diferenza do factorial, está definida de xeito máis amplo para todos os números complexos que non sexan os enteiros non positivos; así, a fórmula de Stirling aínda se pode aplicar. Se Modelo:Math, temos

lnΓ(z)=zlnzz+12ln2πz+02arctan(tz)e2πt1dt.

A integración por partes repetida dá

lnΓ(z)zlnzz+12ln2πz+n=1N1B2n2n(2n1)z2n1,

onde Bn é o n-ésimo número de Bernoulli (nótese que o límite da suma cando N non é converxente , polo que esta fórmula é só unha expansión asintótica). A fórmula é válida para z o suficientemente grande en valor absoluto, cando Modelo:Math, onde Modelo:Mvar é positivo, cun termo de erro de Modelo:Math. Así pódese escribir a aproximación correspondente:

Γ(z)=2πz(ze)z(1+O(1z)),

onde a expansión é idéntica á da serie de Stirling anterior para n!, excepto que n substitúese por Modelo:Math.[3]

Outra aplicación desta expansión asintótica é para argumentos complexos Modelo:Mvar con constante Modelo:Math. Vexa por exemplo a fórmula de Stirling aplicada en Modelo:Math da función theta de Riemann–Siegel na liña recta Modelo:Math.

Usos

A fórmula resulta útil en diversas áreas como a mecánica estatística, onde aparecen ecuacións que conteñen factoriais do número de partículas. Posto que na materia ordinaria os sistemas macroscópicos típicos teñen en torno a N1023 partículas a fórmula de Stirling resulta moi aproximada. Ademais a fórmula é diferenciable, o cal permite o cálculo moi aproximado de máximos e mínimos en expresións con factoriais.

Notas

Modelo:Reflist

Véxase tamén

Bibliografía

Outros artigos

Ligazóns externas


Modelo:Control de autoridades