Cuantificador (lóxica)

De testwiki
Saltar á navegación Saltar á procura

En lóxica formal, un cuantificador é unha expresión que indica o número de veces que se cumpre un predicado ou propiedade P dentro dunha determinada clase (por exemplo, pertenza, equivalencia ou orde). Existen moitos tipos de cuantificadores, entre os máis utilizados están: [1]

  • Cuantificador universal
x,y
Para todo x, y...
  • Cuantificador existencial
x,y
Existe polo menos un x, y...
  • Cuantificador existencial único
!x,y
Existe exactamente un x, y...
  • Negación do cuantificador existencial
x,y
Non existe ningún x, y...

Declaracións cuantificadas

As declaracións cuantificadas escríbense na forma:

  • x,2x

Para todo x que pertence a R, é certo que 2x pertence a R.

  • a,x:a<x<(a+1)

Para todo a que pertence a R, existe algún ou varios x que pertencen a R, que está entre a e a+1.

  • a{0},!x:ax=1

Para todo a pertencente a R que é diferente de cero, existe un único x que pertence a R, que satisfai que a por x é igual a 1.

Proposicións

Cuantificación universal

O cuantificador universal úsase para afirmar que todos os elementos dun conxunto satisfán unha determinada propiedade. Por exemplo:

xA:P(x)
Para todo x pertencente a A, cúmprese P(x) .

Esta afirmación úsase a miúdo como o equivalente da seguinte proposición:

A={xU:P(x)}
O conxunto A defínese como o conxunto de elementos x de U que satisfán P(x) .

Cuantificación existencial

O cuantificador existencial úsase para indicar que hai un ou máis elementos no conxunto A (non necesariamente únicos) que cumpren unha determinada propiedade. Por exemplo:

xA:P(x)
Existe polo menos un x en A que satisfai P(x) .

Esta proposición adoita interpretarse como o equivalente á seguinte proposición:

{xA:P(x)}
O conxunto de elementos x de A, que satisfán P(x) é diferente do conxunto baleiro.

Cuantificación existencial única

O cuantificador existencial marcado pola unicidade utilízase para indicar que existe un único elemento dun conxunto A que satisfai unha determinada propiedade. Escríbese como:Modelo:EcuaciónLese:

Existe un único elemento x de A, que satisfai P(x) .

Equivalencias

Existen as seguintes relacións universais:

xA: P(x)¬xA :¬P(x)
Para todo x en A, cúmprese P(x) se e só se non existe ningún x en A que non satisfaga P(x).
xA :P(x)¬xA :¬P(x)
Existe polo menos un x en A que satisfai P(x) se e só se non é certo que para todo x en A, P(x) non se cumpre.

Leis de De Morgan

As leis de De Morgan para os cuantificadores son as seguintes:

  • ¬xP(x)x¬P(x)
A negación é falsa se para todo x o predicado é verdade. Pola contra, é certo se existe un x para o cal P(x) é falsa.
  • ¬xP(x)x¬P(x)
A negación é verdadeira se para todo x a función proposicional P de x é falsa e é falsa se existe un x para o cal P(x) é verdadeira.

Precedencia dos cuantificadores

A orde de prioridade (precedencia) dos cuantificadores e é de maior grao de preferencia que os outros operadores lóxicos.

Exemplos:

Cando poñemos xP(x)M(x), a orde de prioridade obríganos a realizar primeiro o cuantificador universal aplicado a P(x) (indicado cun paréntese a maiores) e a ese resultado aplicar o and lóxico ( ) con M(x), isto é: (xP(x))M(x). Este exemplo pódese ver para os diferentes cuantificadores.

No caso de querer priorizar o operador lóxico ( ) teremos que poñer parénteses para forzar a prioridade desa operación x(P(x)M(x)).

Un erro moi común é considerar que xP(x)M(x) É o mesmo que x(P(x)M(x)) que non é o caso, xa que non se respecta a orde de prioridade, polo que o correcto sería (xP(x))M(x).

Regras de troco

  • Primeira regra :
Un cuantificador universal ( ) afirmativo equivale á negación dun cuantificador existencial.
(xP(x))(¬x¬P(x))
Para todo x, P é certo, equivale a que sexa falso que algúns x non cumpran P.
  • Segunda regra :
Un cuantificador existencial ( ) afirmativo equivale á negación do cuantificador universal negación ( ¬ ) xunto á negación do predicado.
(xP(x))(¬x¬P(x))
Que exista algún x para o que P é certo, equivale a dicir que non acontece que para todo x non cumpre P.
  • Terceira regra :
A negación dun cuantificador universal ( ¬ ) equivale a un cuantificador existencial ( ) co predicado negado.
(¬xP(x))(x¬P(x))
É falso que todos os x cumpren P, é equivalente a algúns x non cumpren P.
  • Cuarta regra :
A negación dun cuantificador existencial ( ¬ ) equivale a un cuantificador universal ( ) co predicado negado.
(¬xP(x))(x¬P(x))
É falso que algún x cumpra P, é equivalente a todos os x non cumpren P.

Notas

Modelo:Reflist Modelo:Reflist

Véxase tamén

Modelo:Commonscat

Bibliografía

Outros artigos

Ligazóns externas

Modelo:Control de autoridades